ในที่สุดก็มาอัพซะที 5555 อัพเรื่องโปรเจคก่อนละกัน สารทุกข์สุกดิบไว้หลังรายงานเรื่องโปรเจคนี้ก่อน ^^

อย่างที่ทุกๆคนน่าจะทราบกันดีอยู่แล้วว่า ในราวๆกลางๆเดือนกรกฎาคมที่จะถึงนี้ หนุ่มๆ Super Junior 12 คน (ขาดน้องคยู น้องยังเจ็บอยู่ มาไม่ได้ ฮือๆๆ) จะมาร่วมงานอะไรเฟียตต้าๆนี่แหละของทางทรู ทีนี้ พี่ดี้ แห่งบอร์ด loveusj ก็เลยมารณรงค์เรื่องของการเป็นแฟนคลับที่ดี เพื่อเป็นการเตรียมพร้อมในการที่จะต้อนรับหนุ่มๆ sj ที่จะเดินทางมาที่ประเทศไทยในอีกไม่ช้านี้ ^^

ในเมื่อพี่ดี้อนุญาตให้ก็อปข้อมูลมาอัพได้...หนูหนึ่ง ก็ไม่อยากขัดศรัทธาพี่ดี้ ขออัพมาทั้งดุ้นเลยก็แล้วกันนะคะ อิอิอิ

Super Junior Best Fan Project
หัวข้อรณรงค์ มาเป็นแฟนที่ดีของเอสเจกันเถอะ

เอสเจกำลังจะมาไทยอีกรอบแล้ว ที่ผ่านมามีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมายทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี หนุ่มๆเอส
เจต้องพบกับช่วงเวลาที่ยากลำบากจากนี่เป็นต้นไปก็อยากให้หนุ่มๆของเราพบแต่เรื่องดีๆ มีความสุขมากๆ

สโลแกน (ถ้าเสี่ยวไปขออภัยนะคะ อิอิ)

- เป็นแฟนเอสเจที่ดีให้โลกตะลึง -
- แฟนๆนิสัยดีอย่างนี้เอสเจมากี่ทีก็ไม่เบื่อ -
- เป็นเด็กดีให้ลิง(เอสเจ)ดู -
- แฟนๆนิสัยดีอย่างนี้เอสเจจะไม่รักได้ยังไง -
- เป็นแฟนที่ดีให้เอสเจชื่นใจ -
- รักเอสเจไม่ทำร้ายเอสเจ -
- แฟนเอสเจชาวไทยไม่เห็นแก่ตัว -

ทำยังไงให้เอสเจรัก ทำยังไงให้ได้เห็นเอสเจเยอะๆ อยากให้เอสเจโบกมือให้ อยากให้เอสเจยิ้มให้ ไม่อยาก
ให้เอสเจหน้าบึ้ง อยากให้เอสเจมาเมืองไทยบ่อยๆ อยากให้เอสเจพูดถึงแฟนไทยเยอะๆ ไม่อยากให้เอสเจลืม
แฟนไทย ทำยังไงดี ไม่ยากเลยถ้าทำได้ตามนี้แล้วล่ะก็ มั่นใจได้เลยว่าที่ว่ามานั่นนะจะเป็นของเรา

ข้อ 1.) ดูแต่ตามืออย่าต้อง ถ้าไม่ได้รับอนุญาติ (แต่ถ้าเขายื่นมาให้จับก่อนก็คว้าหมับ อิอิ)
เพราะว่าในสถานการณ์ชุลมุน แทนที่จะจับหรือลูบหนุ่ม มันจะกลายเป็นตบหรือข่วนหนุมเอาได้(อย่างที่เคย
เกิดขึ้นบ่อยครั้ง)

ข้อ 2.) เปิดทางให้เอสเจเดินผ่านไม่วิ่งกรูเข้ารุมราวกับจะทับเขาให้ตายไปข้าง หนุ่มๆจะเดินอ้อยอิ่งให้เราได้
ยลถ้าเขาไม่ถูกกรูเข้าใส่(ข้อนี้ขอเฟิร์มจากคำบอกเล่าของการ์ดและสต๊าฟ) เพราะเอสเจเองก็อยากเห็นแฟนๆ
ของเขาเหมือนกัน และจะได้ไม่เกิดเหตุการณ์เหมือนที่เมืองจีน(ที่คุณก็รู้ว่าอะไร)

ข้อ3.) ไม่ขับรถไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง ไม่วิ่งเข้าใส่รถกลางถนน เพราะ อาจเป็นอันตรายถึง
ชิวิต และถ้าเกิดอุบัติเหตุขึ้นล่ะก็จะกลายเป็นเรื่องใหญ่อย่างคาดไม่ถึง อย่างแรก เอสเจจะต้องเสียใจมากๆ ยิ่ง
กว่านั้นพวกคนเขียนข่าวและพวกที่จ้องจะโจมตีอยู่จะโหมกระหน่ำข่าวว่าเป็นเพราะเอสเจ แล้วทีนี้เอสเจอาจจะ
ไม่ได้มาเมืองไทยอีกเลย และที่เรารู้ๆกันอยู่ว่าเอสเจมีความทรงจำที่ไม่ดีเกี่ยวกับอุบัติเหตุทางรถยนต์ อย่าทำ
ให้เขากลัวเลย

ข้อ 4.) ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับที่ๆเราไปตามเอสเจ เช่นโรงแรม สตูดิโอ ร้านอาหาร และอื่นๆ เช่นไม่
ทิ้งขยะเรี่ยราด ไม่ส่งเสียงดัง ไม่ยืน/นั่งขวางทางคนอื่น อย่าให้ใครมาว่าได้ว่าแฟนเอสเจเป็นเด็กไม่ดีไม่มี
มารยาท(หนุ่มๆเอสเจออกจะเป็นศิลปินที่สื่อเกาหลียกย่องว่ามารยาทงามดังนั้นแฟนๆอย่ายอมแพ้)

ข้อ 5.) ให้ความเป็นส่วนตัวในช่วงเวลาพักผ่อนของเอสเจ เช่นเวลาทานอาหาร เวลาช๊อปปิ้ง เวลาไปเที่ยว
เรามีสิทธิที่จะตามแต่ควรให้ความเป็นส่วนตัวกับหนุ่มๆด้วย ถ้าจะตามก็ควรเว้นระยะห่างสักสามเมตรเพื่อไม่ให้
เขารู้สึกอึดอัด ไม่ส่งเสียงดังรบกวน หนุ่มๆจะได้สบายใจเวลามาเมืองไทย


ข้อความเตือนใจ

ข้อ 1.) ถ้าเราเห็นแก่ตัวโดยการพยามยามจับหรือ วิ่งเข้าใส่ ก็จะทำให้การ์ดต้องเข้ามาพา
เอสเจออกไปหรือสั่งให้เดินผ่านไปไวๆ เพราะการ์ดมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของหนุ่มๆเขา และเมื่อเป็น
อย่างนี้แฟนคนอื่นๆก็จะพลอยอดเห็นเอสเจไปด้วย เอสเจเองก็จะอดเห็นแฟนๆ เพราะความเห็นแก่ตัวของคน
ไม่กี่คน

ข้อ2.) สต๊าฟและการ์ดมีหน้าที่รักษาความปลอดภัยและอำนวยความสะดวกให้เอสเจ ทำให้เขาต้องเข้มงวดกับ
แฟนๆ แต่ถ้าแฟนๆเป็นเด็กดีอยู่ในระเบียบ ทั้งการ์ดและสต๊าฟก็พร้อมที่จะช่วยให้พวกเราได้พบหนุ่มๆอยู่แล้ว
ข้อสาม หนุ่มๆเอสเจชอบเมืองไทยจะแย่ อยากให้เขามีความทรงจำดีๆทุกครั้งที่กลับไปบ้านเกิดและให้เอสเจ
รู้สึกว่าอยากมาเมืองไทยอีก ก็มาร่วมมือกันเป็นแฟนที่ดีให้เอสเจชื่นใจกันนะคะ

ข้อ 3.) เอสเจมีความสุขมากๆที่ได้เห็นแฟนๆของพวกเขาในงานดรีมคอนเสิร์ทที่ผ่านมา
เบื้องหลังความสุขนั้นคือความอดทนและเป็นระเบียบของแฟนๆ แฟนๆกว่าเจ็ดพันคนมารอเข้าแถวท่ามกลาง
อากาศร้อนๆตั้งแต่หัววันเพื่อจะเรียงแถวขึ้นไปนั่งบนอัฐจรรย์ชั้นสองขอโอลิมปิกสเตเดี่ยม ซึ่งที่นั่งนั้นอยู่ห่าง
กับเวทีในระยะที่มองเห็นคนบนเวทีตัวเท่าฝ่ามือ แต่แฟนๆทั้งเจ็ดพันคนก็ยอมที่จะนั่งในที่ๆไกลขนาดนั้นเพราะ
มันจะทำให้เอสเจมองเห็นพวกเขาอย่างชัดเจน และจะมองเห็นคลื่นลูกโป่งสีฟ้าอย่างชัดเจนและสวยงาม ทั้งๆ
ถ้าหากแฟนๆเหล่านั้นเห็นแก่ตัวอยากเห็นเอสเจใกล้ๆเขามีสิทธิที่จะไม่ไปนั่งบนอัฐจรรย์ชั้นสองแล้วไปนั่งที่นั่ง
ข้างล่างในสนามก็ได้แต่เขาก็ไม่ทำ แล้วผลจากความอดทนและเสียสละนั้น วันนั้นเอสเจมีความสุขมาก ทุกๆ
คนกลับมาอัพไดอารี่ของตัวเองแล้วพูดถึงแฟนๆของพวกเขาในงานดรีมคอนเสิร์ท สมาชิกเอสเจต่างเอารูป
คลื่นลูกโป่งสีฟ้าโพสลงในไดอารี่ของตัวเอง แล้วกล่าวบอกรักแฟนๆของเขานั้นวันนั้นซ้ำไปซ้ำมา แล้วเรา
แฟนๆชาวไทยจะเสียสละและอดทนเพื่อเอสเจบ้างไม่ได้หรือ

อะไรที่เอสเจชอบ

เอสเจชอบให้แฟนๆเรียกชื่อตัวเอง
เอสเจชอบป้ายที่แฟนๆทำเป็นชื่อพวกเขา(หนุ่มๆมีความสุขกับการเห็นป้ายชื่อตัวเอง อิอิ)
เอสเจชอบเสียงกรี๊ดของแฟนๆเวลาเขาขึ้นเวที
เอสเจชอบรอยยิ้มที่แฟนๆส่งให้

อะไรที่ผู้จัดการเอสเจไม่ชอบ (การทำสิ่งที่ผู้จัดการไม่ชอบ ก็จะทำให้ผู้จัดการไม่อยากให้เอสเจออกมาพบแฟนๆ)

ผู้จัดการไม่ชอบให้แฟนๆถ่ายรูปเอสเจ เพราะมันเป็นเหตุผลทางลิขสิทธิ์และการค้า
ผู้จัดการไม่ชอบรับของจากแฟนๆ เพราะอาจถูกมองเหมือนการรับสินบน
ผู้จัดการไม่อยากเห็นป้ายที่ทำเป็นชื่อผู้จัดการ เพราะถ้าผู้จัดการดังกว่าศิลปินผู้จัดการอาจถูกปลดได้(นี่พูดจริงๆนะ คนเกาหลีบอกมา)

อ่านมาถึงตรงนี้แล้วถ้าเพื่อนๆเห็นว่าฟังดูเข้าท่าดี ก็อย่าลังเลส่งโครงการนี้ให้เพื่อนๆท่านอ่านด้วย
ก๊อปปี้ได้เลยทั้งดุ้นแล้วฟอร์เวิดไปให้เพื่อนชาวเอสเจในลิสต์ของท่าน หรือเพื่อนๆที่เล่นหลายบอร์ดนำ
โครงการนี้ไปโพสได้ตามสะดวก เพียงเท่านี้ท่านก็จะเป็นอีกแรงหนึ่ง ที่ได้ร่วมทำอะไรดีๆให้เอสเจ ^^

ลิงค์ที่เดี่ยวข้องกับโครงการนี้
- หน้าเวบเพจ สำหรับคนที่อ่านจากบล๊อกแล้วไม่สามารถก๊อปปี้ข้อความได้สามารถคลิกเข้าไปที่เวบเพจเพื่อ
ก๊อปปี้ข้อความได้ค่ะหน้าเวบเพจ สำหรับคนที่อ่านจากบล๊อกแล้วไม่สามารถก๊อปปี้ข้อความได้สามารถ
คลิกเข้าไปที่เวบเพจเพื่อก๊อปปี้ข้อความได้ค่ะ หรือจะใช้ทำลิงค์จากแบนเนอร์เพื่อนให้คนที่สนใจสามารถ
คลิกตามไปอ่านโครงการได้ http://www.geocities.com/dsm_dream/index.html
- โค๊ดสำหรับนำไปโพสลงบบอร์ด http://www.geocities.com/dsm_dream/codeboard.txt

และเพื่อนๆที่เล่นบอร์ดเล่นบล๊อก ก็เชิญชวนให้นำแบนเนอร์ข้างล่างนี้ไปใช้ฮ๊อตลิงค์ได้เลยไม่จำเป็นต้อง
อัพโหลดใหม่ก็ได้ หรือเพื่อนๆที่ทำกร๊าฟฟิกเก่งๆจะทำของตัวเองขึ้นมาก็ไม่ว่ากัน เอาข้อความสโลแกน
(เสี่ยวๆนั้น)ไปใช้ได้เลย

*ในกรณีที่รูปแบบเนอร์ไม่ได้แนบมากับอีเมล คลิกเข้ามาดูได้ที่นี่ http://www.geocities.com/dsm_dream/index.html


Version 1 แฟนๆนิสัยดีอย่างนี้เอสเจมากี่ทีก็ไม่เบื่อ










Version 2 เป็นแฟนเอสเจที่ดีให้โลกตะลึง

เอาล่ะ จบเรื่องโปรเจคซูจู....กลับมาที่สารทุกข์สุกดิบของหนูหนึ่งแล้ว...
อ้าววว เฮ้ยๆๆๆๆ อย่าพึ่งปิดดิ กลับมาอ่านก่อนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!

อ่า ตอนนี้ก็...ไม่มีอะไรมาก ก็ต้องพรีเซนท์งานปริ๊นมาร์เกตทุกอาทิตย์ EngIII ยากอิ๊บ ต่างจากอันก่อนๆเลย

ช่วงนี้มีปัญหาเรื่องสุขภาพ.....พักนี้เหนื่อยง่ายมากๆ วันศุกร์ที่ผ่านมาก็ไม่ได้เข้าเรียนซะงั้น เพราะจะวูบๆเอาซะให้ได้ เดิน 3ก้าวไม่ไหวแล้ว เหนื่อย บอกเพื่อน ขอเรานั่งพักแป๊บนึงนะ....เดินไปพักไปเป็นระยะ จนมาถึงตอนที่รอลิฟต์ เราก็ไม่ไหวดิ นั่งรอ นั่งกะพื้นตรงขั้นบันไดหน้าลิฟต์น่ะแหละ ไม่สนอะไรแล้ว 5555 จนตอนที่ลิฟต์มาก็ลุกขึ้นจะไปและ เจ้าหน้าที่ตำรวจก็มาเข้าจับกุม....อ๊ะไม่ใช่และ 5555555 เจ้าหน้าที่ที่เค้าคอยยืนอยู่ตรงจุดต่างๆของมหาลัยที่คอยทำหน้าที่ดูความเรียบร้อยและคอยเตือนว่า...."นักศึกษา กรุณาเอาเสื้อเข้าในกางเกง/กระโปรงด้วยครับ" 555 ก็มาถามว่า เป็นอะไรหรือเปล่า ไปห้องพยาบาลมั้ย? ไอ้เราก็ ไม่เป็นไร เดอะโชว์มันสต์โกออน จะขึ้นลิฟต์ ก็มีอีกคนมาสมทบ น้องไปห้องพยาบาลดีกว่ามั้ย เพื่อนๆก็เออหนึ่งไปเหอะๆๆๆๆ สุดท้ายตูก็ต้องไป 5555 เค้าก็วอเรียกรถตู้ให้มารับแถวๆนั้น ตอนรอก็นั่งพักที่ที่มันนั่งได้ตอนนั้นอาการน่าเป็นห่วง นอกจากจะวูบ หอบ แล้วยังมีอาการตัวสั่น มือสั่น ขาสั่น จนเราเองยังตกใจ เพราะปกติจะมือสั่นอย่างเดียว นั่งสูดยาดมของแป้งไปแป๊บนึง รถตู้ก็มารับไปส่งที่ห้องพยาบาลที่อยู่ชั้นล่างของหอพักหญิง (เป็นบุญตาจริงๆที่ได้มาเห็น อยู่มาปีกว่าไม่เคยรู้ว่าห้องพยาบาลมันอยู่ตรงไหน 5555 อาจารย์ห้องพยาบาลเค้าก็ให้นอนพักแล้วก็วัดความดัน ตอนไปถึงตอนแรกนี่อาจารย์ตกใจบอกว่า อายุเท่านี้ไม่น่าจะมีความดันสูงขนาดนี้ รอบแรกวัดได้ 150 ไม่เป็นไร เหนื่อยๆมาพักก่อนเดี๋ยวลองวัดอีกที อุ้มกับแป้งที่มาส่งก็อยู่กับเราสักพักแล้วก็กลับไปเรียน ตอนแรกเราก็นอนไม่หลับ มีเราอยู่ในห้องนั้นคนเดียวเลย แต่สุดท้ายตรูก็หลับปุ๋ย 555 มาตื่นเอาอีกทีตอนบ่าย 3 ครึ่งเพราะอุ้มโทรมาถามอาการ 55555 นอนมองนู่นมองนี้ไปสักพักอาจารย์คนเดิมก็เค้ามาวัดความดันอีกรอบ คราวนี้ค่อยยังชั่วลงมาเหลือ 124 ก็คุยๆๆซักพักจนถึงเวลาที่คาดว่าทุกคนเลิกเรียนแล้วก็โทรหาแป้งกับจุ๊(โทรหาแป้งไม่ติด 555) ก็บอกว่าเดี๋ยวขับรถไปรับที่หน้าหอให้เราออกมารอข้างนอก ไม่นานนักก็เจอ กลับบ้าน จบ 5555555555

บอกพ่อเรื่องนี้พ่อก็บ่นว่า เห็นมั้ย เอาแต่เล่นคอมทั้งวันทั้งคืนไม่ออกกำลังกาย นอนก็ไม่พอ ฉอดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ซึ่งมันก็จริงอ่ะนะ 5555 (แต่ถ้าให้เราขาดดงบังไปแม้เพียงวันเดียว เราคงไม่มีกำลังใจจะอยู่ต่อ ฮือๆๆๆ เว่อร์และ 5555) พ่อก็บอกว่าว่างๆจะพาไปเจาะเลือด เลือดเราต้องมีอะไรซักอย่างผิดปกติ ซึ่งมันชัวร์...เพราะตอนที่เคยจะไปบริจาคเลือดให้เพื่อน คุณหมอบอกว่า..... "นี่หนูจะมีเลือดไม่พอจะเลี้ยงตัวเองอยู่แล้วนะลูก!!!" ) อิม....จะบริจาคเลือดกลับกลายเป็นว่าสงสัยต้องให้เพื่อนบริจาคเลือดให้แทน 5555 หรือว่าจะเป็นโลหิตจาง??? ไปตรวจดูเดี๋ยวก็รู้.....ว่าเรารักแจจุงจนเข้าสายเลือด55555(ยังมีอารมณ์เล่น กร๊ากกกกกกกกกกก)

ไม่มีอะไรมาก ช่วงนี้ก็รอลุ้นล่ะว่าจะได้ไปดูซูจูเดือนหน้าหรือเปล่า บอกให้พ่อส่งเมสเซจให้ทุกวัน 555555

แล้วจะมาอัพใหม่เมื่อมีเรื่องราวอะไร....หรือไม่ก็รอซูจูมาเลย อัพแน่ถ้าได้ไปงานนะ 5555

รักษาสุขภาพด้วยนะทุกคน ซารางเฮ~~~!!!