2007/Oct/16

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ก่อนอื่นขอกรี๊ดดังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชาตินี้เราคงรักใครไม่ได้แล้วววววววว เพราะผู้ชายคนนี้.....

คิมแจจุง !!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (v>_O)+ ปิ๊งงงง

อ๋า....ไหนๆนานๆทีจะได้มาอัพบล็อกซะที อัพเลทอีกตะหาก ขออัพรวบยอดเรื่องงานมีตวอนกับงานเซเว่นไปด้วยเลย แต่ขออัพเรื่องสดๆร้อนๆ เรื่องดงบังก่อนค่า อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก คำเตือน.....ยาวมากๆเช่นเคยเค่อะ ทำใจอ่านนะเพื่อนๆ 555 

 

=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=

 

TVXQ Press Conferrence in Thailand

14th October 2007
Paragorn Parc , Bangkok

 

=*=*=*=*=*=*=*=*=*=*=

 


14 ต.ค. 2550  วันแดงเดือด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

555555555 เรียกซะ.........แต่ก็แดงเดือดกันจริงๆนี่ แดงเถือกไปทั่วทั้งลานพารากอร์นเลย
วันนั้นเป็นวันที่เตรียมการอะไรไว้หลายอย่างมากๆ เรื่องหลักๆคือแน่นอน...มาดูดงบัง แล้วไหนๆก็จะได้ออกมานอกบ้านแล้ว(พูดซะเหมือนถูกกักขังไว้ที่บ้านเลยเนอะ 555) ก็เลยนัดน้องๆ 2 คนให้มารับของไปด้วยเลย อิอิ

ตอนซักประมาณ 9 โมงครึ่งได้ เรายังอยู่ที่บ้านอยู่ สายแรกของวันนี้ น้องเตย ก็โทรมาและ....

 


"พี่หนึ่ง!!!!ตอนนี้ที่ลานพารากอร์น คนมากันเป็นล้าน แล้วนะ รีบมาเร็วๆ!!"

"........................."


 

ตูยังไม่ทันได้ก้าวขาออกจากบ้าน.....คนเป็นล้านแล้วเรอะ?.......เปลี่ยนใจแล้วนอนอยู่บ้านแทนดีมั้ยเนี่ย?....ไม่ๆๆๆๆๆๆๆๆ เรารอวันนี้มาเป็นปีแล้วนะ จะยอมพ่ายแพ้กะอีแค่จำนวนคนงั้นรึ ไม่มีทางงงงงง

ก็เริ่มออกเดินทาง ขึ้นรถเมล์ไปแป๊บบบบเดียว คุณเพื่อนสุดเลิฟ ปั๊บ ก็โทรมา......

 

"ไอ้หนึ่ง แกมาถึงยังวะ? ตอนนี้ คนเป็นล้าน แล้วนะเว้ยยยย เนี่ยขยับไปไหนไม่ได้เลย เข้าไปนั่งก็ไม่ได้แล้ว"

".............................................."


 

ประโยคคุ้นๆว่ะ.....เหมือนพึ่งได้ยินมาเมื่อครึ่งชม.ที่แล้วนี้เอง.....
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ก็ต้องนั่งรถเมล์รอให้ถึงจุดหมายปลายทางต่อไป.....สักพักนึง..... พี่วิ โทรมา...

 

"หนึ่งงงงงงง อยู่ไหนแล้วว??? น้องพี่ที่อยู่ที่นู่นแล้วโทรมารายงานว่า ตอนนี้ คนเป็นล้านนนน แล้วนะ แน่นเต็มลานเลยเนี่ย วิกฤติแล้วว"

"............................................................................."

.

.

.

ทำไมวันนี้ทุกคนที่โทรมาถึงได้พูดประโยคเดียวกันหมดเลยฟระ????????

โอยยยยยยยยยยยยยยยยยย เครียดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ตอนนั้นแหละที่อยากสวมวิญญาณเมล์นรกหมวยยกล้อ แต่อิหนึ่งหน้าไม่เชิงว่าหมวยและตูก็ขับรถไม่เป็นด้วย......ก็เลยได้แต่นั่งกระวนกระวายใจต่อไป....แต่โชคดีที่รถไม่ติดนะวันนั้น รถมันไปได้เรื่อยๆ ซักประมาณ10โมงครึ่งก็มาถึงที่ BTS อนุเสาวรีย์ฯ ตรูก็รีบจ้ำๆๆๆๆๆๆไปขึ้น BTS ไปถึงสยามก็ราวๆ 10.45 น. มองออกไปตรงลานพารากอร์นนี่ตูก็แอบ.....โอ้โห.............กองทัพไอ้มดแดงใช่มั้ยวะคะเนี่ย??? แต่ก็โอเคสำหรับเราอยู่นะในตอนนั้น เพราะไอ้คำว่า "คนเป็นล้าน" ที่ได้ยินมาจากที่ทุกๆคนโทรมาเนี่ย ทำเอาเราจิ้นว่าคนมันน่าจะทะลักจนมีตกลานร่วงไปถนนข้างล่างบ้างแล้ว (ไอ้นี่ก็คิดเว่อร์เกิน 555) ก็เลยโทรหาพี่วิแล้วเดินไปหาที่สยามเซ็น



เวทีหน้าลานพารากอร์น
( ไฟดันมาบังหน้าน้องมินพอดีอีก อ๊ากก อยากโค่นเสา!!!! )

ตอนแรกก็คุยๆกันกับพี่วิว่าเอาไงดี จะลุยลงไปยืนตากแดดรอที่ลานข้างนอก หรือจะเสี่ยงดวงรอในสยามเซ็นมันนี่แหละ?  ก็เลยตัดสินใจ ลองเดินออกไปดูรอบๆลานก่อนแล้วก็กลับมาสำรวจบริเวณรอบๆชั้น 2 กับ 3 สยามเซ็นอีกทีนึงคร่าวๆ ก็แตกประเด็นออกมากันอยู่ 2 ประเด็นใหญ่ๆ คือ...

 

1. ถ้าอยู่ที่ลานข้างนอก ได้เห็นแน่ๆ ได้เห็นชัวร์ๆ แม้จะได้อยู่หลังสุดของลานแต่ก็รับประกันว่าได้เห็นทุกสิ่งที่อยู่บนเวทีแน่ๆ แต่จะอยู่ไกลมากๆ เห็นเป็นตัวเล็กๆ แต่ก็คือเห็นแน่ๆไง เพราะเวทียกสูงมากๆ

2. ถ้าอยู่เกาะรั้วที่สยามเซ็น อันนี้ได้เห็นระยะประชิดแน่ๆ แต่ก็คงได้แค่แว่บเดียว ไม่ได้ดูนานๆเหมือนอยู่ดูที่ลานข้างนอกและก็จะต้องพลาดฟังหนุ่มๆตอบคำถามอะไรข้างนอกด้วยแน่ๆ

 

เอาล่ะสิ...............จะเลือกดูไกลๆแต่ได้นานๆและได้เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น หรือจะเลือกดูใกล้ๆแต่ได้แค่แว่บเดียวไม่กี่วิดี????????

 

ก็ไปนั่งกินข้าวบนชั้น 4 ไป คิดกันไป สุดท้ายก็ตัดสินใจกันว่า คิดว่าจะอยู่ที่สยามเซ็นนี่แหละ ขอเห็นระยะประชิดซักครั้งนึงในชีวิต แล้วอาจจะค่อยๆไหลตามฝูงชนไปเรื่อยๆถ้าเค้าไหลตามดงบังกันไปเรื่อยๆอ่ะนะ คิดกันไว้แบบนั้น

ตอนนั้นสงสารคนที่ต่อแถวรอซื้อบัตรคอนมากๆ เพราะแดดมันอย่างเปรี้ยงเลย แถวก็ยาวมากๆด้วย พี่วิเองก็ยังไม่ได้ซื้อบัตรเลย แต่มีสายข่าวรายงานมาจากพี่แนนว่า วันนั้นตอนเวลาบ่าย 2 โมง ไทยทิคเกตมาสเตอร์จะเปิดให้จองบัตร!!! ก็เลยเดินไปเซ็นทรัลเวิร์ลกับพี่วิฝากพี่แนนซื้อบัตรให้แล้วก็เดินกลับมาที่สยามเซ็นอีกรอบ ซื้อเสบียงมาติดตัวไว้ด้วยเอาไว้นั่งกินเผื่อหิว 5555

 

ช่วงราวๆบ่าย 3 โมง เห็นจะได้ สตาฟเค้าก็เริ่มมาตั้งรั้วที่เค้าเอามาตั้งๆไว้ในสยามเซ็นให้เป็นแบบล็อคแน่นหนา ตอนนั้นเจอ เอื้อย แล้วก็ยังคุยๆกันอยู่เลยว่าจะเอาไงดี เพราะตอนนั้นเค้าบอกๆกันว่าดงบังจะเดินออกไปที่ลานจากทางชั้น 2 (เราอยู่ชั้น 3 อยู่) แล้วขากลับดงบังถึงจะเดินเข้าสยามเซ็นมาทางชั้น 3  เราก็ลังเลว่าจะวิ่งลงไปชั้น 2 ดีหรือจะอยู่ในรั้วชั้น 3 ดี?? เพราะวินาทีนั้นรู้เลยว่าถ้าเข้ารั้วไปแล้วจะไม่ได้ออกมาจนกว่าดงบังจะกลับแน่ๆ ตัดประเด็นที่จะแอบไหลไปนอกลานได้เลย แต่สุดท้าย เรากับพี่วิก็เลือกรออยู่ในรั้วที่ชั้น 3

 



อันนี้ไม่เกี่ยวเท่าไหร่ เป็นรูปเค้าติดเอาไว้ที่รั้วกั้นในสยามเซ็น
ตอนแรกหมายตาไว้กับพี่วิว่าเสร็จงานแล้วจะแอบโฉบมาซะหน่อย แต่สุดท้าย....ลืม 5555

 

รอๆๆๆไปเรื่อยๆโทรคุยกับเพื่อนๆเป็นระยะๆ เพราะแต่ละคนนี่แบบกระจัดกระจายกันไปคนละทิศละทางเลย เรากับพี่วิอยู่ชั้น 3 ( มีปุ๋ยตามมาช่วยนั่งเฝ้าสมบัติให้ แตงก์มากน้า อิอิอิ ) เอื้อยกับเพื่อนเอื้อยอีกคนอยู่ชั้น 2  ไอ้ปั๊บอยู่ที่ลานข้างนอก (อึดมากเลยแก) จุ๊กะซังตอนแรกก็อยู่ข้างนอก น้องมิ้นที่นัดรับของกับเราไว้+จะมาดูดงบังด้วยอยู่ชั้น 3 เหมือนเราแต่คนละมุมกัน

 

เวลาประมาณ 16.30 น. 1 ใน ผจก.ของดงบัง เดินผ่านมา!!!! แบบว่าตูจำผจก.คนนี้ได้เพราะเห็นในรูปบ่อยๆเค้าเดินมากับผจก. ญ อีกคนนึง ไอ้เราก็ถือของพะรุงพะรังมาก มือซ้ายคุยโทรศัพท์อยู่ มือขวาถือกล้องกับพัดรูปแจจุงที่ไอ้ปั๊บซื้อมาฝาก ก็บอกพี่วิด้วยเสียงที่ไม่เบานักแต่ก็ไม่ดังเกินว่า "ผู้จัดการ! ผู้จัดการ!! manager!!" พร้อมกันนั้นด้วยความที่จะชี้ให้พี่ดูแต่มือไม่ว่าง ตูก็เลยกระดกนิ้วก้อยขวาข้างที่ถือกล้องกะพัดอยู่น่ะแหละออกไปทางผจก.คนนั้น นึกสภาพสิ......อนาถยิ่งเลยตรู = =" ....ผจก.เค้าหันมามองแบบงงๆแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วก็เดินต่อไปแล้วก็ลงบันไดเลื่อนไปชั้นล่าง

เห็น ผจก.เดินมาตูก็เริ่มระทึกแล้วสิคะ....ผ่านไปอีกไม่นาน ซัก 10-15 นาที... เกิดเสียงกรี๊ดกระหึ่มขึ้นจากทางชั้น 2 ไอ้พวกชั้น 3 อย่างเราก็เอาล่ะสิวะ....มาแล้วแหงๆ ตั้งกล้องกันพรึ่บพั่บ ปรากฎว่า.....ไอ้ที่กรี๊ดกันเมื่อกี้น่ะ.........กรี๊ดเพราะการ์ดเกาหลีหล่อ =______="

ช่วงนั้นทางชั้น 2 มีการกรี๊ดเรียกกระแสกันเป็นระยะๆ ชั้น 2 กรี๊ดที ชั้น 3 ก็ผวารีบตั้งกล้องกันพรึ่บๆๆๆๆซะทุกรอบ จนรอบหลังๆเริ่มเซ็ง ไม่ยกกล้องกันและ รอดูชัวร์ๆก่อนว่ามาจริงป่าว 555

 

จนเวลาประมาณ 17.45 น. (จำไม่ได้แต่น่าจะประมาณนี้) ดงบังมาของจริง!!!!!!!!!!!!!!!!

ข้างล่างเกิดการกรี๊ดกันอย่างต่อเนื่องกระแสดีไม่มีตกแฟนๆโบกป้ายกันไม่หยุด.....ชัวร์!!! ของจริงแน่!!!! ฟันธงงง!!!!!!! ชั้น 3 ก็ยกกล้องเตรียมกันเลยค่ะ รอด้วยใจระทึกมากๆ วินาทีนั้นมันแบบคิดในใจว่า มาแล้วๆๆๆๆๆๆโอยยยปวดท้อง มาแล้วๆๆๆๆๆๆ ซักพักนึง มาแล้วเค่อะ!!! จากมุมที่เรายืนอยู่ เราจะมองลงไปเห็นตรงบริเวณทางออกไปที่ลานชั้น 2 ได้นิดๆ การ์ดเดินนำขบวนมากันเป็นเซตใหญ่ๆ ขอสารภาพเลยว่า...... "ตรูคงไม่รู้ว่าดงบังมาหรือยัง ถ้าไม่ได้สีผมของแจจุงช่วยไว้"  5555 วินาทีนั้นดีใจมากที่แจจุงย้อมผมสีนี้ ดีใจที่สุดในชีวิต (เว่อร์ๆๆ 5555) ก็ซูมมมมมมมมมถ่ายๆๆๆๆๆๆ เน้นอีตาหัวทองก่อนเลย ที่รักจ๋า ไอเลิฟยูวววววววว ชาวบ้านเค้ากรี๊ดกันกระหึ่มมากๆแต่รู้สึกตรูจะไม่ได้กรี๊ดนะ ตื่นเต้นเกิน ใจมันระรัวไปหมด ถ่ายติดใครบ้างไม่รู้ รู้แต่ติดหัวแจแน่ๆ ตรูมั่นใจ 555 อ่ะแคปๆๆ 

 

หมายเหตุ : รูปแคปทุกรูปจากกล้องอิหนูหนึ่งคนนี้...รูปของเซียจุนซูถือเป็นของหายากมากกกก เนื่องจากข้าน้อยไม่ทันสังเกตเห็นเซียเลยทั้งขาไป-กลับ ดังนั้นถ้าหากเจอรูปเซียติดมาในกล้องแม้เพียงนิดแล้วตูกรี๊ดกร๊าดเกินปกติ...อย่าใส่ใจ ก็บอกแล้วไง....ว่าหายาก = ="  เซียจ๋า~~!!! 5555

 

รอบแรก

ขาเดินออกจากสยามเซ็นชั้น 2 ออกไปสู่ลานพารากอร์น


   

มาแล้วค่ะคุณผู้ชม!! ต่อจากนี้ไปให้จ้องอีตาหัวทองสุดหล่อคนนี้ไว้นะคะ...
หัวทองๆของ คิมแจจุง ช่วยคุณได้เค่อะ!!

 

มาแล้วเค่อะ! เพิ่มมาอีก 2 หน่อแล้ว ตอนถ่ายไม่รู้หรอกว่าถ่ายติดใครบ้าง ยกเว้นอีตาหัวทอง...
ก็บอกแล้ว......คิมแจจุง ช่วยคุณได้ 555

 

เอาล่ะ..มาถึงตอนนี้พวกเราได้ตัวช่วยมาเพิ่มอีก 1 อย่างแล้ว นั่นคือ...ช่อดอกไม้ค่ะ...ใครมีช่อดอกไม้อยู่ในมือ คนนั้นแหละ...จองยุนโฮ 5555 ส่วนอีกคนที่ยืนใกล้ๆยุนน่าจะเป็นน้องมินนะ เทียบเอาจากความสูงจ้า (ไม่ติดเซียมาเลยแฮะภาพนี้เหอๆๆ)

 

ซูมมมม เข้าไป...ภาพนี้ก็ยังคงไม่มีเงาของโลมาน้อยจุนซูติดมาในกล้องเลยเค่อะท่านผู้ชม = ="

 

มาแล้ววว!! มาแล้ววววเจ้าค่าเอ๊ยยยยยยย!!! เซียจุนซูติดกล้องมาแล้ววววว!!
รู้ได้ยังไงน่ะหรอ? รู้จากเสียงหัวเราะ..อ๊ะ ไม่ใช่ละนั่น = =" รู้จากชุดที่ใส่ค่ะ เหอๆๆ
ภาพนี้อาจไม่ชัดเจน ภาพอื่นล่ะถึงแน่ใจได้

 

แม้กำลังจะเดินออกไปอยู่แล้ว ก็ยังไม่วายเห็นแจอย่างแจ่มชัด
และคราวนี้ เราก็ได้เห็นแผ่นหลังเซียกันซะที 555 (ต้องขอบคุณชุดที่เซียใส่สินะ เหอๆๆ)

หลังจากเทพทั้ง 5 เดินออกไปจนพ้นขอบประตูทางออกของสยามเซ็นชั้น 2  ข้อย.....ก็ไม่เห็นอะไรหลังจากนั้นอีกเลย 5555 ก็เลยได้แต่ยืนรอ ร๊อ รอ  รอไปก็กระวนกระวายใจไป อยากรู้ว่าข้างนอกมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง เห็นภาพแฟนๆด้านนอกเค้าโบกมือกันครึกครื้น กรี๊ดกันกระจายทีก็อยากมีส่วนร่วม แต่ก็อย่างว่า....เลือกที่จะอยู่ระยะประชิดก็ต้องยอมที่จะอดเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก T_T"

ก็รอกันต่อไปจนกระทั่ง......ราวๆ 20 นาทีผ่านไป...สตาฟและการ์ดเริ่มทยอยเดินเข้ามาทางชั้น 3 !!!!!!!! แม่นแล้ว มันเป็นสัญญาณบ่งบอกว่า เทพทั้ง 5 กำลังจะเดินกลับเข้ามาแล้ว !!!!!! และไม่นานเกินรอ.... ดงบังก็ออกมาให้เห็นกันจะๆ ระยะประชิด อ๊ากกกกกกก!!!!

รอบ 2 

ขาเดินกลับจากลานพารากอร์นเข้าสู่สยามเซ็นทางชั้น 3


 

มาแล้วเจ้าค่าเอ๊ยยยย นำขบวนมาด้วย เฮียมิก เจ้าของรอยยิ้มออร่าแผ่กระจายชนิดที่ว่าไฟในสยามเซ็นมันยังดูหมองไปในพริบตาเมื่อมาเจอกับยิ้มของเฮีย 5555 (ที่ว่าหมองน่ะไม่ใช่เพราะกล้องแกถ่ายออกมาแล้วมืดเองหรอกเรอะ??? = =") ต่อด้วย แจจ๋า สุดเลิฟที่ตอนแรกเดินไปยิ้มเขินไปพยายามมองแฟนๆเล็กน้อยแต่ยังเขินอยู่ เลยออกแนวยิ้มอายๆไม่กล้าสบตากับแฟนๆมากนัก จนกระทั่ง.....เหอๆๆอ่านต่อเอง 555  และตามมาติดๆด้วย น้องมิน สุดหล่อออ เด็กคนนี้หล่อจริงๆนะคะท่านผู้อ่าน ส่งรอยยิ้มตามสไตล์มินๆเค้าทีเนี่ยเล่นเอาป้าๆขยับตัวไม่ได้เลยเจ้าค่ะ น่ารักมากกกกกกกกกกก อ๊ายยย เด็กบร้า~~!! 555

 

อั่กกกกก รอยยิ้มแผ่ออร่ามาแต่ไกล เฮียมิกโบกมือให้แฟนๆตลอดทาง อั่กกก

 

 

 ใกล้เข้ามาอีกนิด ชิดเข้ามาอีกหน่อย อ๊ากกกก แม้จะยังไกลอยู่
แต่รอย(อม)ยิ้มของหนุ่มๆมันก็กระชากใจอย่างแรงงงง

 

 เฮียมิกเดินนำขบวนมาพร้อมกับรอยยิ้มออร่า....ออร่าจริงๆนะคะคู๊ณณณณ

 

 ไม่ชัดก็จะแคป....เพราะแจยิ้มมมมม 555555
แจจ๋า... ช่วยหันมาสบตาแฟนๆหน่อย อย่ามัวแต่เขิน 555

 

 อุ๊ยตายว้ายกรี๊ดดดดดด เซียยยย เซียติดมาในกล้องข้อยด้วย กรี๊ดดดดดด
( บอกแล้วว่าหายาก 5555 )

 

รอยยิ้มสว่างไสวของปาร์คยูชอน ใครเห็นจะๆวันนั้นแล้วไม่ยิ้มตามนี่ตูให้ถีบเลยเอ้า!!

 

เอาไปอีกรูปละกันกับรอยยิ้มพิมพ์ใจของเฮีย อ๊ากกกกก

 

มาแล้ววววววว ที่รักข้อยมาแล้ววววววววว แจจ๋า กรี๊ดดดดดด
สะดุ้งครั้งที่ 1 ....เฮ้ยยยย แจแอบมองมาด้วย เห็นนะ หึๆๆๆ